هفت هزار و هفتصد روز زندگی کرده است

او حالا 26 کیلو وزن دارد هشتاد و سه سال پیش وقتی مادر بزرگ من بیست ساله بود باپدر بزرگم آشنا شد اما من هرگز پدر بزرگم را ندیدم

مادربزرگ من در آن زمان 49 کیلووزن داشت

طی بیست وپنج سال خدا به مادربزرگ من 12 بچه بخشید که هفتای آن ها را خیلی زود از اوپس گرفت و 5 تای دیگر هنوز زنده اند

در این مدت وزن مادر بزرگ من بین 49 تا 60 کیلودر نوسان بود

پس ازمرگ پدربزرگم مادربزرگ که هنوز جوان بود و سنش به پنجاه نرسیده بود هفتاد و دو کیلو وزن داشت که برای قد کوتاهش کمی زیاد یود

اما او به زودی شروع کرد به لاغرشدن

مادربزرگ من لاغر و لاغر تر شد تادر سن هشتاد سالگی پس از مرگ بیشتر اعضای  فامیل و دوستان و آشنایان وزنش  به  چهل کیلو رسید

در سن نود سالگی مادر بزرگ من حافظه اش را از دست  داد و مثل بچه ها شد و پنج کیلو دیگر ازوزنش کم شد البته تمامش وزن حافظه ی اونبود چهار کیلو و نیم  وزن حافظه ی او بود و نیم کیلوی دیگر وزن کفش هایش که موقع بیرون رفتن از خانه یادش می رفت بپوشد

درنود و شش سالگی وزن مادربزرگ من به علت از دست دادان  حواس پنج  گانه به سی  و سه  کیلو رسید  و از آن  به  بعد  سالی  یک کیلو از دست داده است اگر همین طور پیش برود  در سال دوهزار و بیست و هشت میلادی خورشیدی وزنش به یک کیلو می رسد و سال بعد از آن بدون احتساب وزن  روحش به  کلی بدون وزن می شود

و  درآن صورت طبیعتا با چشم غیر مسلح

 غیر قابل دیدن می شود

این حالت را تقریبا همان مرگ می نامند

پس از مرگ یا همان ناپدید شدن

روح مادر بزرگ من به علت بی وزنی به جهنم

سقوط نکرد.

این روح تا مدتی در خلا سرگردان بود تا عاقبت

 به دروازه ی بهشت رسید

و در آن جا چون  بار گناهی بر دوش بی وزنش نبود

با وجود از دست دادن حواس پنج گانه و کل حافظه مورد آمرزش و رحمت خداوند  قرار گرفت

و به بهشت  راه داده شد